Connect with us

Kampranthal

എല്ലാവർക്കുമുണ്ടാകും പറയാനൊരു കഥ, സ്വജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർത്യവശങ്ങളുടെ ഇരുൾ വീണ വഴികളിൽ വെട്ടം പരത്തിയ അനുഭവദീപങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്നുവന്ന കഥകൾ

Published

on

രചന :Anand Sreekrishna

എല്ലാവർക്കുമുണ്ടാകും പറയാനൊരു കഥ, സ്വജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർത്യവശങ്ങളുടെ ഇരുൾ വീണ വഴികളിൽ വെട്ടം പരത്തിയ അനുഭവദീപങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്നുവന്ന കഥകൾ. ആദ്യപ്രണയം അന്തസ്സായി പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞു, മദ്യത്തിന്റെയും,വിരഹത്തിന്റെയും,ജീവിതവിരക്തിയുടെയും കാണാക്കയങ്ങളിൽ ശ്വാസംമുട്ടി കാലിട്ടടിച്ചിരുന്ന എനിക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങളിലേക്ക് സ്വജീവിതാനുഭവത്തിന്റെ വള്ളിപ്പടർപ്പിലൂടെ പിടിവള്ളി നൽകി രക്ഷിച്ച രണ്ട്‍ കുട്ടികളിലൂടെയാണ് എന്റെ കഥ കടന്ന് പോകുന്നത്… ആദ്യമായി പ്രണയമെന്തെന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം മുതൽ ഞാൻ സ്വപ്നങ്ങളുടെ മായാലോകത്തേക്ക് ചേക്കേറിയിരുന്നു, പ്രണയം പൂത്തുലയുന്ന പൂമരത്തിന്റെ ശിഖരങ്ങളിൽ ഞാൻ കൂടുകൂട്ടിയിരുന്നു. പ്രണയ തീവ്രതയുടെ പാരമ്യതയിൽ ഞാൻ സ്വയം മറന്ന് ജീവിച്ചു, കാമുകിയുടെ കപടവാഗ്ദാനങ്ങളിലും,ചൂടേറിയ സല്ലാപങ്ങളിലും മുഴുകിപോയ ഞാൻ മറ്റെല്ലാത്തിനേയും പുച്ഛിച്ചുതള്ളി. ഒടുവിൽ സ്വന്തം കുടുംബമാണ് എനിക്ക് വലുതെന്നും, അവരെ വെറുപ്പിച്ച് ഇറങ്ങിവരാൻ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ നടന്ന് പോയപ്പോൾ മൂഢനായിപോയ ഞാൻ എല്ലാത്തിനെയും വെറുത്തുതുടങ്ങി, ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് പിറകെവന്നതും ഒരിക്കലും വിട്ടുപോവില്ലെന്ന് ആണയിട്ടതുമവൾ തന്നെയായിരുന്നു.അപ്പോഴൊന്നും അവൾക്ക് വീട്ടുകാരെ പറ്റിയുള്ള ഓർമയോ അവരെ വിഷമിപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവൊ എന്തെ ഇല്ലാതിരുന്നതെന്ന സംശയത്തിന് എനിക്ക് ഉത്തരം ലഭിച്ചത് ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു അമേരിക്കക്കാരൻ എഞ്ചിനീയർ അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചു എന്നറിഞ്ഞപ്പോളാണ്…

ഒടുവിൽ അവളുടെ ഓർമകൾ ഉള്ളിൽ കനലായെരിഞ്ഞ്, വിരഹദുഃഖത്തിന്റെ തീച്ചൂളയിൽ വെന്തുരുകിയിരുന്ന ഞാൻ മരണമാണ് ജീവിതത്തെക്കാളേറെ സുന്ദരമെന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ വീട്ടിൽനിന്നും വഴക്കിട്ട്, കൂട്ടുകാരെയും വെറുപ്പിച്ച് നാടുവിട്ടപ്പോൾ എങ്ങോട്ട് പോകണമെന്നോ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നോ അറിയില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ എങ്ങോട്ട് പോകണമെന്നറിയാതെ കിട്ടിയവണ്ടിപിടിച്ച് ഞാനെത്തിപ്പെട്ടത് എറണാകുളത്തായിരുന്നു. ലക്ഷ്യബോധമോ,ഭാവിയെന്തെന്ന ഉൽക്കണ്ഠയോ ഇല്ലാതെ അലഞ്ഞുതിരിയുമ്പോളാണ്, റോഡിലൂടെ രണ്ട്‍ ആൺകുട്ടികൾ തോളിലൊരു ചാക്കും കീറിപ്പറിഞ്ഞ വസ്ത്രവും ധരിച്ച് റോഡിലൂടെ കളിച്ചുചിരിച്ചു പോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടത്,അത് കണ്ട ഞാൻ സ്വയം പറഞ്ഞു, “തെരുവിൽ കഴിയുന്ന അവർക്ക് നൽകിയ സന്തോഷവും സമാധാനവും എനിക്ക് ഇല്ലാതെ പോയല്ലോ, ഹാ ഒന്ന് പ്രേമിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ അവർക്കും മനസ്സിലാവും ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്ന വേദന” പ്രണയത്തിന്റെ പൊട്ടകിണറ്റിൽ വീണ കൂപമണ്ഡൂകത്തിന്റെ മൂഢമായ ചിന്ത….. പിന്നീടും ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ അവരെ കണ്ടു, ഒരു ദിവസം അവർ രണ്ട് പേരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഒരു പൊതിച്ചോർ പങ്കിട്ട് കഴിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു,അതെന്നിൽ ഒരു കൗതുകമുണർത്തി,മെല്ലെ ഞാനവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.അവരിലൊരുത്തൻ ചുമക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ കയ്യിലിരുന്ന വെള്ളംകുപ്പി അവർക്ക് കൊടുത്തു,അപ്പോൾ അവർ എന്നെ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. “എന്താ നിങ്ങടെ പേര്?” “ഞാൻ ഹരി ഇവൻ കൃഷ്ണൻ” ഒരുത്തൻ പറഞ്ഞു.

“വീടെവിടെയാ നിങ്ങളുടെ ?” “കടവരാന്തയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഞങ്ങൾക്കെവിടുന്നാ ചേട്ടാ വീട്!” അവൻ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു,അത് കേട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ ഞാനിരുന്നു. “നിങ്ങളുടെ അച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ???” “ഞങ്ങൾക്കാരുമില്ല ചേട്ടാ ഞങ്ങളീ തെരുവിന്റെ മക്കളാണ്” ഹരി ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞ മറുപടി ശരവേഗത്തിൽ എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി. “എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങളിവിടെ എത്തിയത്? ” “ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞ് തരാം ചേട്ടാ പക്ഷെ അതിന് മുമ്പ് അവനെന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ വാങ്ങികൊടുക്കുമോ? രണ്ട് ദിവസായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് ആകെ കിട്ടിയത് ഈ പൊതിച്ചോറാ! ഇന്നവൻ തലകറങ്ങി വീണു അതോണ്ട് അവന് വാങ്ങികൊടുത്താൽ മതി…” ഹരിയെന്നോടത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്തോ എന്റെ ഹൃദയത്തിന് വല്ലാത്ത ഭാരം അനുഭവപെട്ടു. ഞാൻ അവരെയും കൂട്ടി ഹോട്ടലിൽ കയറി രണ്ട് പേർക്കും ബിരിയാണി വാങ്ങിക്കൊടുത്തു, അത് കഴിക്കുമ്പോൾ ഞാനവരെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. ഹരിയാണ് കാഴ്ച്ചയിൽ വലുത് ഇരുണ്ട നിറവും, നീണ്ട മുഖവും, കോലൻ മുടിയും,തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളും,പക്വത തെളിഞ്ഞുകാട്ടുന്ന മുഖവും തെരുവിലാക്കപ്പെട്ട അനാഥത്വം അവനെ ജീവിതമെന്തെന്ന് പഠിപ്പിച്ചുവെന്ന് എന്നോട് വിളിച്ചോതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുത്തവൻ കൃഷ്ണൻ കറുത്ത വട്ടമുഖവും ഇടുങ്ങിയ കണ്ണുകളും നീണ്ടമൂക്കുമുള്ള അവനിൽ നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിയുന്നത് വരെ ഞാനവരെ നോക്കിയിരുന്നു,ഹരി മാത്രം എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുകയും പറയുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലാതെ കൃഷ്ണൻ ഒന്നും സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല.. “എന്താ ഇവൻ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ പേടിച്ചിട്ടാണോ” “അല്ല ചേട്ടാ അവൻ സംസാരിക്കില്ല” ഹരിയുടെ മറുപടി എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വെള്ളിടിമുഴക്കത്തിന്റെ പ്രകമ്പനം തീർത്തു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവരെയും കൊണ്ട് തെരുവിൽ മഞ്ഞവെട്ടം പരത്തി നിൽക്കുന്ന സോഡിയം ലാമ്പിന്റെ കീഴിലുള്ള ഒരു കോൺക്രീറ്റ് ഇരുപ്പിടത്തിലിരുന്നു. “ഇനി പറ നിങ്ങളെങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തി?” “ചേട്ടാ ഞങ്ങൾ ജനിച്ചതെവിടെയാണെന്നോ,അച്ഛനും അമ്മയും ആരാണെന്നോ ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല ഓർമ വച്ച നാൾ മുതൽ ഞങ്ങൾ ഒരനാഥാലയത്തിലാണ് വളർന്നത്. അവിടെ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുകയൊക്കെ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിലും അവിടത്തെ വാർഡൻ ഞങ്ങളെ വല്ലാതെ ഉപദ്രവിക്കുമായിരുന്നു.അവിടുത്തെ എല്ലാ പണിയും ഞങ്ങളെ കൊണ്ടെടുപ്പിച്ചിരുന്നു,വാർഡന്റെ തുണികൾ വരെ ഞങ്ങളെ കൊണ്ടാണ് കഴുകിച്ചേരുന്നത്‍. ഒരു ദിവസം പനി പിടിച്ചുവിറച്ചു കിടന്നിരുന്ന എന്നെ പണിയെടുക്കടാ പോയിട്ടു എന്നാക്രോശിച്ചു കൊണ്ട് വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട്പോയി അടുക്കളയിൽ നിന്നും പഴുപ്പിച്ച ചട്ടുകം വച്ച് ചൂടുവെച്ച് കാലിൽ പൊള്ളിച്ചു. അന്നൊരുപാട് കരഞ്ഞു ഞാൻ ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരുമില്ലാത്തതോർത്ത്‌ ഒരുപാട് സങ്കടപ്പെട്ടു,ചിലപ്പോൾ ദിവസങ്ങളോളം ഞങ്ങളെ പട്ടിണിക്കിട്ടിരുന്നു. പക്ഷെ അതൊക്കെ സഹിച്ചു ഞങ്ങളവിടെ കഴിഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം രാത്രി ഞാൻ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോളാണ് ഞാനത് കണ്ടത് വാർഡൻ ഇവനെയും പിടിച്ചുവലിച്ചുകൊണ്ട് പോവുന്നു, ഞാൻ മെല്ലെ അവരുടെ പിറകെ ചെന്നു.

ഇവൻ ഒന്നൊച്ചവെക്കാൻ പോലുമാവാതെ തേങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഇവനേം കൊണ്ട് അയാൾ കുളിമുറിയിലെത്തിയപ്പോളാണ് അയാളുടെ സ്വഭാവം എനിക്ക് മനസ്സിലായത്, ഉദ്ദേശം മോശമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, അയാൾ കാമം തീർക്കാൻ മിണ്ടാപ്രാണിയായ ഇവനെ ബലിയാടാക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കയ്യിൽ കിട്ടിയ ഇരുമ്പ് വടിയെടുത്ത് ഞാനയാളുടെ തലക്കടിച്ച് ഇവനേം കൊണ്ട് ഓടി രക്ഷപെട്ടതാണ് ഞാൻ. അങ്ങനെയാണ് ചേട്ടാ ഞങ്ങളിവിടെ എത്തിയത്,ഇപ്പോളും ഇടക്ക് പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടിവരും എങ്കിലും സമാധാനമായി ഉറങ്ങാൻ പറ്റുന്നുണ്ട് ചേട്ടാ ഇപ്പോൾ, കുപ്പിയും പാട്ടയും പെറുക്കിവിറ്റും, കാറുകഴുകി കൊടുത്തും കിട്ടുന്ന കാശിന് ഭക്ഷണം വാങ്ങി ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് കഴിക്കും, ചിലപ്പോൾ ദിവസങ്ങളോളം പട്ടിണി കിടക്കും അപ്പോളൊക്കെ ഞങ്ങൾ ആലോചിക്കും ഞങ്ങൾക്കും അച്ഛനും അമ്മയും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്ന്, അമ്മമാർ കുട്ടികൾക്ക് ഭക്ഷണം വാരി കൊടുക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഒരുപാട് കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് ചേട്ടാ അമ്മയെ ഒന്ന് കാണാൻ….” അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഇതൊക്കെ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ ഇരുന്നുപോയി, തൊണ്ട വറ്റിവരളുന്നതായെനിക്ക് തോന്നി,സംസാരിക്കാൻ ശബ്‍ദം പുറത്ത് വന്നില്ല, ഒരു പ്രതിമയെ പോലെ അനങ്ങാനാവാതെ ഞാനിരുന്നു. അവരുടെ കഥ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി വിരഹമാണ് ഏറ്റവും വലിയ വേദനയെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നി. എരിയുന്ന വയറിലെ തീയാളുമ്പോളാണ് വിരഹത്തെക്കാൾ വേദനയെന്തെന്ന് അറിയുന്നത് പ്രാണൻ പോകുന്ന വിശപ്പിനറുതിവരുമ്പോളാണ് പ്രണയത്തേക്കാൾ വലിയ വികാരമെന്തെന്നറിയുന്നത് എന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോളുള്ള അവരുടെ കണ്ണുകൾ എന്നോട് പറയാതെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അനാഥത്വത്തിലും അവർ സ്വയം സന്തോഷം കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, എല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും ഒന്നുമില്ലാത്തവനാണെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്ന എന്റെ ചിന്തകളിൽ എത്രത്തോളം അന്ധകാരം ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവരെനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നു. അമ്മയില്ലാതെ പോയതിന്റെ വിഷമം അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, എനിക്ക് ഒരു പനി പിടിച്ചപ്പോൾ ഉറക്കമൊഴിച്ച് കണ്ണ് നിറച്ച് എനിക്ക് കാവലിരുന്ന, എനിക്ക് കഞ്ഞി വച്ച് കുമ്പിളിൽ കുമ്പിളിൽ വാരി തന്ന അമ്മയെന്ന പുണ്യത്തിന്റെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു, ആ നിമിഷം എന്റെ കണ്ണുകളിൽ കുറ്റബോധത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ കൈപിടിച്ച് നടക്കുന്നത് സ്വപ്നം കാണാറുണ്ടെന്നവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുറുമ്പ് കാട്ടിയതിന് എന്നെ തല്ലിയിട്ടും, ഞാനുറങ്ങുമ്പോൾ അറിയാതെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന് നെറുകയിൽ തലോടി ഉമ്മവെച്ചുപോകുമ്പോൾ നെറ്റിയിൽ വീണ ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീരിൽ അച്ഛന്റെ പ്രതീക്ഷയും സ്വപ്നങ്ങളുമുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് എന്റെ നെറ്റിയെ പൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. തനിക്ക് വിശക്കുമ്പോളും എനിക്ക് തന്നില്ലെങ്കിലും കൃഷ്ണന് ഭക്ഷണം വാങ്ങി കൊടുക്കണമെന്ന് ഹരി എന്നോട് പറയുമ്പോൾ സൗഹൃദമാണ് സഹോദര്യമെന്നും സഹോദരനാവാൻ കൂടെപിറക്കണമെന്നില്ലെന്നും നിശബ്ദമായി അവന്റെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ എന്നോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒടുവിൽ അവരെയും കൂട്ടി ഞാൻ യാത്ര തിരിക്കുമ്പോൾ, എനിക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യബോധമുണ്ടായിരുന്നു, സന്തോഷത്തിന്റെ ജനനവും മരണവും പ്രണയവും വിരഹവുമല്ല വിശപ്പ് തന്നെയാണെന്ന തിരിച്ചറിവിലേക്ക് അവരെന്നെ എത്തിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ കൈപിടിച്ച് വീടിന്റെ പടി കേറുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു ഉമ്മറത്തു എന്നെയും കാത്തിരിക്കുന്ന എന്റെ അമ്മയെ, ഓടി ചെന്ന് അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു, അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കാൽക്കൽ വീണ് മാപ്പ് പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ അമ്മയോടും അച്ഛനോടും നടന്ന സംഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ ഓടി ചെന്ന് അവരെയെടുത്തു കുറേ ഉമ്മവച്ചുകരഞ്ഞു എന്നിട്ട് അവരെ കൈ പിടിച്ചു അകത്തേക്ക് കൊണ്ട്പോയി.. എന്നിട്ട് കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി ഗൗരവത്തിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞു,, “ഇനി മുതൽ രണ്ട്‍ അനിയമാർ കൂടിയുണ്ടെന്ന ബോധം വേണം, നാളെ മുതൽ മര്യാദക്ക് പണിക്കുപൊക്കോണം അല്ലേൽ പച്ചവെള്ളം തരില്ല ഞാൻ!!” “ആഹാ ഇപ്പോൾ ഞാൻ പുറത്തായി ല്ലേ അമ്മ ആള് കൊള്ളാലോ!” ഇത് പറഞ്ഞ് ഞാനച്ഛനെ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു പുഞ്ചിരിയുമായി അച്ഛൻ കണ്ണുകൾ തുടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….. സ്വന്തം രചനകൾ വളപ്പൊട്ടുകൾ പേജിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുവാൻ പേജ്‌ ഇൻബോക്സിലേക്ക്‌ മെസേജ്‌ അയക്കൂ…

Advertisement

Kampranthal

ആരും കാണാതെ കരഞ്ഞു തീർത്ത ഒരു മുഖ മുണ്ട് ജീവനേക്കാൾ ഏറെ നിന്നെ സ്നേഹിച്ച ഈ കൂടെപ്പിറപ്പിന്റെ മുഖം ഓർത്തിരുന്നോ ഏട്ടന്റെ വാവ

Published

on

By

രചന: നജീബ് കോൽപാടം

മതം നോക്കാതെ സ്നേഹിച്ചവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിപ്പോയ പെങ്ങൾക്ക്. സോഷ്യൽ മീഡിയ സപ്പോട്ട് കയ്യടി അഭിനന്ദങ്ങൾ ,, കയ്യടിച്ചവർ ആരും കാണാതെ കരഞ്ഞു തീർത്ത ഒരു മുഖം ആരും കാണാതെ പോയ ഒരു മുഖമുണ്ട് ജീവനേക്കാൾ ഏറെ നിന്നെ സ്നേഹിച്ച ഈ കൂടെപ്പിറപ്പിന്റെ മുഖം ഓർത്തിരുന്നോ ഏട്ടന്റെ വാവ ,, നീ പോയതറിയാതെ ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്ന അച്ഛന്റെ കൈയിൽ അന്നും നിനക്കുള്ള മിട്ടായി പൊതി ഉണ്ടായിരുന്നു ,, നേരം പാതിരയായിട്ടും നിന്നെ കാണാത്ത വിഷമത്തിൽ മുക്കോടി ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു എന്റെ കൊച്ചിനോന്നും വരുത്തല്ലേ എന്ന് നെഞ്ചിലടിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ച അമ്മയുടെ കരച്ചിൽ കണ്ടു നിൽക്കേണ്ടി വന്ന ഏട്ടൻ ,, കുടുംബവും കൂട്ടരും എല്ലാം അച്ഛനെയും അമ്മയേയും പഴിച്ചു വളർത്തു ദോഷം , വീട്ടിലേക്ക് കയറിച്ചെല്ലുമ്പോൾ ആ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ കയ്യിലൊരു ബുക്കുമായി നീ ഉണ്ടെന്നു തോന്നും . മുറിയിലാകെ നിന്റെ ശബ്ദം . ഏട്ടാ എന്നുള്ള വിളി വീടിലാകെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,, ഭക്ഷണത്തിന് മുന്നിൽ നിന്ന് തളർന്നു വീണ അമ്മയെയും പൊക്കിയെടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റൽ എത്തി icu ന്റെ മുന്നിൽ ഉറക്കമില്ലാതെ കാത്തിരിന്നതും ഈ ഏട്ടൻ . നിന്റെ ആ പഴയ സൈക്കിൾ ഇന്നും ആ ചുമരിനടുത്ത് തുരുമ്പ് പിടിച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ട് അതിനുവേണ്ടി കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി ഏട്ടന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്ന ന്റെ വാവടെ മുഖം ഈ ഏട്ടനെ കൊന്നു തിന്നിട്ടുണ്ട് പല രാത്രികൾ . ആദ്യമായി മുടി മുറിച്ച അന്ന് ഏട്ടന്റെ കണ്ണ് നിറയുന്നത് കണ്ടു ഇനി എന്റെ ഏട്ടന് ഇഷ്ടമില്ലാത്തതൊന്നും ചെയ്യില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു തന്ന ഉമ്മയുടെ ചൂട് ഇന്നുമെന്നെ ചുട്ടെരിക്കുന്നുണ്ട് , ഏട്ടാ ,, എന്താ വാവേ , ഞാനും പോന്നോട്ടെ പൂരത്തിന് .

ഏട്ടൻ കൊണ്ടുപോവാലോ ഏട്ടന്റെ കുട്ടിയെ . എന്റെ തോളിൽ ഇരിന്നല്ലേ വാവേ നീ പൂരംപറമ്പാകെ ചുറ്റി കണ്ടത് ,, ഈ ഏട്ടന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നല്ലേ നീ ഉറങ്ങിയത് . എന്നിട്ടും എങ്ങനാ വാവേ അഞ്ചു വർഷം ആരെയും കാണാതെ ആരെയും ഓർക്കാതെ .ഇത്രയും ദൂരെ. സാർ ഇതാണ് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ ഹോസ്പിറ്റൽ ഇവടെ ഇറങ്ങിക്കോളൂ ,, കണ്ടക്ടർ വന്നു തട്ടി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഓർമകളിൽ നിന്ന് കണ്ണൻ ഉണർന്നത് ,, ബസിൽ നിന്നിറങ്ങി മുന്നിലുള്ള ഒരു കടയിൽ കയറി ഒരു വെള്ളം വാങ്ങി കുടിച്ചു വല്ലാത്ത ദാഹം . നേരെ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുന്നിൽ ഉള്ള വഴിയിലൂടെ നടന്നു കാലുകൾ വിറക്കുന്ന പോലെ ,, ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഒരു യുവാവ് എന്നെ കണ്ടതും അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു . കണ്ണേട്ടനല്ലേ .? അതെ കണ്ണേട്ടനാണ് . എന്റെ പേര് റോയ് . ഓ മനസിലായി . കണ്ണേട്ടൻ വരുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപോയിരുന്നു അതാ ഞാനിവിടെ മുന്നിൽ കാത്ത് നിന്നത് . മ്മ് ഞാനൊന്നു ഇരുത്തി മൂളി .

ആ ഗവണ്മെന്റ് ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ വരാന്തയിലൂടെ റോയ് ടെ കൂടെ ഞാൻ നടന്നു . റോയ് വീട്ടിലെ ആരും വന്നില്ലേ .? ഇല്ല ഞാനും അവളും മാത്രേ ഒള്ളു ,,സഹായത്തിന് അടുത്തുള്ള ഒരു ചേച്ചി വന്നിട്ടുണ്ട് , അതെന്താ വീട്ടിലെ ആരും വരാത്തെ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു നാളുകൾ മാത്രേ വീട്ടിൽ നിന്നിട്ടുള്ളു പിന്നെ അവിടെ എല്ലാർക്കും ഞങ്ങളൊരു ബാധ്യത ആയെന്നു തോന്നി തുടങ്ങിയപ്പോ വേറൊരു വീട് വാടകക്ക് എടുത്തു പിനീട് വീട്ടിൽ നിന്നാരും വരാറില്ല . അന്ന് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സുഹൃത്തുക്കളോ . അവരൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പലരും പുറത്ത് സെറ്റിലായി , ഫേസ്ബുക്കിൽ ആശംസകളും സപ്പോട്ടും തന്നവരാരും വന്നില്ലേ ,? ഏട്ടൻ കളിയാക്കാണോ .? അല്ല റോയ് ചോദിച്ചെന്നെ ഒള്ളു ,, അതാ ആ വാർഡിലാണ് അവൾ , പ്രസവ വാഡ് എന്നെഴുതിയ ആ വാതിലിനു മുന്നിൽ ഞാൻ ചെന്ന് നിന്നു ,, ഉള്ളിൽ കയറുമ്പോൾ ചങ്ക് പിടയുന്ന പോലെ അവളുടെ മുഖം കാണുമ്പോൾ ഉള്ള മാനസികാവസ്ഥ എങ്ങനെ പറയും , ആ വാർഡിലെ അറ്റത്തെ ബെഡിൽ അവൾ കിടക്കുന്നുണ്ട് എന്നെ കണ്ടതും എണീക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് . ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കുറച്ചു നേരം ഞാൻ നോക്കി വെളുത്ത് തുടുത്ത എന്റെ വാവയുടെ മുഖം വല്ലാതെ ഇരുണ്ടപോലെ . എന്നെ കണ്ടതും ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി , എത്രനേരം നോക്കി നിന്ന് എന്നറിയില്ല പിടിച്ചു വെച്ച കണ്ണുനീർ എന്റെ കവിളിലൂടെ ദാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി ,, ഞാനവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് ഏട്ടാ എന്ന് വിളിച്ചവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചപ്പോൾ .

സൈക്കിളിന് വേണ്ടി ഈ ഏട്ടന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നു കരഞ്ഞ എന്റെ വാവയുടെ മുഖം മുന്നിൽ കണ്ടു ,, അവളുടെ കരച്ചിൽ കണ്ടു കഴിഞ്ഞെതെല്ലാം ഞാൻ മറന്നു ആ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു .അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു . കണ്ണേട്ടാ ന്റെ കുഞ്ഞു , അവളെ കണ്ട മാത്രയിൽ കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ നോക്കിയില്ല അവൾ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തെന്റെ കൈയിൽ തന്നു ,, അവളെ പോലെ സുന്ദരി പെൺ കുഞ്ഞു . എന്ന വാവേ വീട്ടിൽ പോവാ , വാവേ എന്ന വിളി കേട്ടതും വീണ്ടും അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി . വാവേ എത്ര വലുതായാലും എത്ര കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അമ്മയായാലും നീ ഏട്ടന്റെ വാവ തന്ന്യാ ,,, ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് ഡിസ്ചാർജായി അവരേം കൂട്ടി ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് പോന്നു ഈ അവസ്ഥയിൽ ഒറ്റക്ക് കഴിയേണ്ട എന്നും പറഞ്ഞു , ഏഴു മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട യാത്ര വണ്ടി വീടിന് മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്നു ,, വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു ഏട്ടാ അച്ഛൻ വഴക്ക് പറയോ ,, ഇല്ല ഏട്ടന്റെ വാവ വായോ ആരും ഒന്നും പറയില്ല ,,

വീടിന്റെ പടികടന്നു അകത്തേക്ക് വന്നു വാതിൽ പൂട്ടി ഇട്ടിരിക്കുന്നു മുറ്റമാകെ കരിയിലകൾ വീണു കിടകുന്നു. ഏട്ടാ ഇവടെ ആരുമില്ലേ ,? ഉണ്ട് വായോ . വീടിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് ഞാൻ നടന്നു അവരും എന്റെ കൂടെ വന്നു ,, അവിടെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും അസ്ഥിത്തറക്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് ഞാൻ അച്ഛനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ,, അച്ഛാ അച്ഛന്റെ വാവ വന്നു ഇതാ വാവടെ മോൾ . നോക്ക് അമ്മെ വാവയെ പോലെ തന്നെയല്ലേ അവളുടെ മോളും ,, തെറ്റ് ഏറ്റ് പറഞ്ഞു പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങിയ വാവായേം കൂട്ടി വീടിനകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഇടനാഴിൽ പെയിന്റടിചു തുടച്ചു വെച്ച ആ കുഞ്ഞു സൈക്കിൾ ചിരിക്കുന്നുണ്ട് അതിന്റെ പുതിയ അവകാശിയെ നോക്കി , (ന്റെ വാവയുടെ മോളെ നോക്കി) ,

Continue Reading

Kampranthal

താടിക്കാരനെപ്പറ്റി പറയുമ്പോഴോക്കെ എനിക്ക് അതുവരെയില്ലാത്ത ദേഷ്യം വരുമായിരുന്നു..

Published

on

By

രചന: Nijila Abhina

“ഏട്ടന് വേണ്ടി പെണ്ണ് കാണാൻ പോയപ്പോഴാണ് ഞാനവനെ കണ്ടത്. ” “നാത്തൂനാകാൻ പോണ പെണ്ണിന്റെ ഒരേയൊരു ആങ്ങള ചെക്കൻ ” “വീട്ടിൽ ചെന്ന പാടെ ഏട്ടനുമായി സംസാരിക്കുന്നതിനു പകരം എന്നെയവൻ ചൂണ്ടയിടാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു ” നെറ്റിയിൽ ചന്ദനക്കുറി തൊട്ട ഒരു താടിക്കാരൻ ചെക്കൻ.. നാത്തൂനേ ഒരുപാട് ഇഷ്ടായേങ്കിലും ആ വിളഞ്ഞ വിത്തിനെ എനിക്കoഗീകരിക്കാനായില്ല….. “ആമിയേ കെട്ടിച്ചു വിടുന്നില്ലേ എന്ന ആ വീട്ടുകാരുടെ ചോദ്യത്തിനു ഏട്ടന്റെ മറുപടി അവൾ ചെറിയ കുട്ടിയാന്നാരുന്നു. എപ്പഴും കല്യാണക്കാര്യം പറഞ്ഞു ബഹളം വെക്കുന്ന ഏട്ടന്റെ മറുപടി കേട്ട് ഞാൻ അന്തിച്ചു പോയി.

“ചെറിയ കുട്ടിയാണേലും ജാടയ്ക്ക് ഒരു കുറവും ഇല്ലെന്ന താടിക്കാരന്റെ മറുപടി മറ്റാരും കേട്ടില്ലെങ്കിലും എന്നെ ചൊടിപ്പിച്ചു…… “കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചു തിരിച്ചു വന്നെങ്കിലും താടിക്കാരനെപ്പറ്റി പറയുമ്പോഴോക്കെ എനിക്ക് അതുവരെയില്ലാത്ത ദേഷ്യം വരുമായിരുന്നു…. പിന്നീട് പലപ്പോഴും കണ്ടു ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പിൽ വച്ചും അമ്പലത്തിൽ വച്ചും യാദൃശ്ചികമായി… പകയോടെ നോക്കുന്ന എന്നെ പുഞ്ചിരിച്ചു കാണിച്ച് അവൻ തിരിഞ്ഞ് നടക്കും… വീട്ടിൽ ഏട്ടന്റെയും അമ്മയുടെയും സംസാരത്തിൽ മുഴുവൻ അളിയൻ ചെക്കന്റെ ഗുണഗണങ്ങൾ ആരുന്നു…. ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ അലയുന്ന അനാഥര്ക്ക്‌ ഭക്ഷണപൊതി വാങ്ങി നല്കുന്ന…. കുട്ടികളെ കയറ്റാതെ പോകുന്ന പ്രൈവറ്റ് ബസ്‌ തടഞ്ഞു നിർത്തി അവരെ പറഞ്ഞയയ്ക്കുന്ന .. അച്ഛനെയും അമ്മേം പെങ്ങളേം പൊന്നുപോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന താടിക്കാരന്റെ ഗുണങ്ങൾ… പതിയെ ആ പേര് എന്നിൽ പുഞ്ചിരി വിടര്ത്തി തുടങ്ങിയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.. വളരെ അപ്രതീക്ഷിതമായി ആയിരുന്നു താടിക്കാരനെ ഞാൻ കോളേജിൽ വച്ചു വീണ്ടും കണ്ടത്.. പക മാറ്റി വെച്ചു മിണ്ടാൻ ചെന്ന എന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ അവൻ മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീർ പൊഴിഞ്ഞു. അന്ന് ഞാനറിയുകയായിരുന്നു ഞാനവനെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങി എന്ന്….. തിരിച്ചു പോകാൻ നേരം താടിക്കാരൻ എന്റടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു…

“അന്ന് അമ്മൂനെ കാണാൻ നിങ്ങൾ വന്നപ്പോ തന്റടുത്ത് ഒലിപ്പിച്ചോണ്ട് വന്നതൊന്നുമല്ല….. നിന്റെ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞിട്ടാ അങ്ങനൊരു നാടകം കളിച്ചേ… വരുന്ന ആലോചനകൾ ഒക്കെ മുടക്കുന്ന നിന്നെ എന്റെ തലയിൽ കെട്ടി വെച്ചാലോ എന്നൊരു മോഹം…. ” സങ്കടവും ദേഷ്യവും ഒരുമിച്ചു വന്നെങ്കിലും ഏട്ടനോട് ചോതിച്ചില്ല… അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടെന്റെ തല മരവിച്ചു പോയിരുന്നു. പിന്നീട് പലപ്പോൾ കണ്ടപ്പോഴും അവന്റെ കൂട്ടു നേടുവാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു… ഒടുവിലവന്റെ സൗഹൃദം നേടിയെടുത്തപ്പോൾ സ്വർഗം കിട്ടിയ സന്തോഷമായിരുന്നെനിക്ക്…. എന്നുമുളള സംസാരവും ഇടയ്ക്കുള്ള കാണലും ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം പ്രണയത്തിന് വഴി മാറി…. ഏട്ടന്റെ കല്യാണത്തിന് രണ്ടാഴ്ച മാത്രം ഉള്ളപ്പോഴാണ് താടിക്കാരനും അച്ഛനും അമ്മേം നാത്തൂനും കൂടി വീട്ടിലേക്ക് വന്നത്. രണ്ടു കല്യാണവും ഒരുമിച്ച് നടത്തിയാലോ എന്ന്……. എന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തേക്കാൾ സന്തോഷം ഏട്ടനും അമ്മയ്ക്കും ആയിരുന്നു…

ഒരേ പന്തലിൽ വച്ച് താടിക്കാരൻ എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയപ്പോൾ ഏട്ടന്റെ മനസിലും ഞാൻ നല്ലൊരുകൈകളിൽ എത്തിയ സന്തോഷം ആയിരുന്നു…. ” പോകാൻ നേരം കരഞ്ഞു കാറിവിളിച്ച് ഏട്ടനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച എന്നോട് ഏട്ടൻ പതിയെ പറഞ്ഞു… “എടി കാന്താരി നിന്നെ കെട്ടിക്കാൻ ഞങ്ങൾ നടത്തിയ നാടകമാ എന്റെയി കല്യാണം വരെ.. ” വാ പൊളിച്ചു നിന്ന എന്റെ വായടച്ച് കൊണ്ട് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു…. “ഒന്ന് പോയേടി പെണ്ണേ എന്നിട്ട് വേണം എനിക്കിവളെം കൊണ്ടൊന്നുപോകാൻ… ” തങ്ങളുടെ പ്ളാനിംഗ് ജയിച്ച സന്തോഷത്തോടെ താടിക്കാരനെന്റെ കൈപിടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പതിയെ പറഞ്ഞു.. ഈ നാടകം എനിക്കൊത്തിരി ഇഷ്ടായി എന്ന്….

Continue Reading

Kampranthal

എന്റെ കണ്ണുകൾ തിരയുന്നത് മറ്റൊരാൾക്ക്‌ വേണ്ടിയാണ്

Published

on

By

രചന: Nafiya Nafi

ഇന്നെന്റെ വിവാഹ ദിവസമാണ്.ആഭരണങ്ങളും പുതുവസ്ത്രവും അണിഞ്ഞു ചെക്കന് വേണ്ടി കാത്തു നിൽകുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകൾ തിരയുന്നത് മറ്റൊരാൾക്ക്‌ വേണ്ടിയാണ്. അഥിതികൾ ഓരോരുത്തർ വന്നും പോയി ഇരുന്നു… ഇടക്ക് പുറത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോഴാണ് സമപ്രായക്കാരായ രണ്ടു പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടത്… കളിച്ചും ചിരിച്ചുമുള്ള അവരുടെ സംസാരം അതെന്നെ വർഷങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. .രവി സാറിന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്ന അന്നാണ് ഞാൻ അവളെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്.വിടർന്ന കണ്ണുകളും ഇടതൂർന്ന മുടിയിഴകളും വശ്യമായ പുഞ്ചിരിയുമുള്ള അവൾ സുമേയാ. പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ പക്വതയും ,മിതമായ സംസാരം രീതിയും പഠനത്തിലും പഠനേതര വിഷയങ്ങളിലും അവൾ കാണിച്ച മികവും അവളെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തയാക്കി. സ്കൂളിന് അടുത്തുള്ള വാടക വീട്ടിൽ ഉമ്മയും ഉപ്പയും അവളും അടങ്ങുന്ന ഒരു കൊച്ചു കുടുംബം.എന്റെ തൊട്ടടുത്തിരുന്ന് ഞങ്ങൾ ഉറ്റസുഹൃത്തുക്കളായി മാറിയിട്ട് കൂടി അവളുടെ നാടും വീടും ആത്മാവും എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടും ഒഴിഞ്ഞു മാറ്റം മാത്രം ആയിരുന്നു മറുപടി.അറിയും തോറും അവളെനിക്ക് കൗതുകമായിരുന്നു ..

പലതവണ ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു എങ്കിലും അതും നിരസിച്ചു.കണ്ടില്ലെങ്കിലും അവളെന്റെ വീട്ടിൽ പരിചിതയായിരുന്നു..ഉച്ചയൂണിനു പതിവായി വീട്ടിൽ പോകാറുള്ള അവളോട്‌ കുടുംബത്തെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ട് പലയാവർത്തി വീട്ടിലേക്കു പോന്നോട്ടെ എന്നുള്ള എന്റെ ചോദ്യത്തിന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പിന്നീടാകാം എന്ന് മാത്രമാണ് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നത്.. പരീക്ഷയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു സ്കൂൾ പൂട്ടുന്ന ദിവസമായിരുന്നു അന്ന്..കൈ കഴുകി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്ന എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് അവൾ ചോദിച്ചു “‘നീ വരുന്നോ എന്റെ കൂടെ “‘..കേട്ടപാതി കേൾക്കാത്ത പാതി ചോറ്റുപാത്രം അടച്ചു വെച്ച് ഞാൻ അവളുടെ കൂടെ ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ ചോറ്റുപാത്രം കൂടി എടുക്കാൻ അവൾ ആവശ്യപെട്ടു. വിഭവങ്ങൾ ഒരുക്കി മകളെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ഉമ്മയെയാണ് ഞാൻ അവിടെ പ്രതീക്ഷിച്ചത്..എന്നാൽ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.ജനലഴിക്കുള്ളിലൂടെ താക്കോൽ എടുത്ത് വാതിലും തുറന്ന് വീട്ടിലേക്കു സലാം ചൊല്ലി പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ തിരിച്ച് മറുപടി ഒന്നും കേട്ടതും ഇല്ല. ഒരു മുറിയും ഒരടുക്കളയും അടങ്ങുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു വീട്..ഉമ്മയെ കാണാത്തപ്പോൾ ഞാനാ മുറിയിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കി..ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രമേ നോക്കിയുള്ളൂ…തലകറങ്ങി ഞാനാ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. എന്റെ പരിഭ്രാന്തി കണ്ടിട്ടാകാണo അവളെനിക്ക് വെള്ളം നീട്ടിയത്.. “‘ഉമ്മിയാണ് കുറച്ചു വർഷങ്ങൾ ആയി സുഖമില്ല “എന്നവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ മറുപടി എന്നോണം ഉപ്പയെ ആയിരുന്നു ഞാൻ ചോദിച്ചത്.. എല്ലാം ഞാൻ പറയാം എന്നും പറഞ്ഞ് തീൻമേശയിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ അവിടെ സമൃദ്ധമായ സദ്യക്ക് പകരം പഴംകഞ്ഞി ആയിരുന്നു..

ഞാൻ കഴിച്ചത് എന്റെ ചോറ്റു പാത്രത്തിലെ ചോറും..രുചിയോടെ അവളതു കഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കൗതുകം ആയിരുന്നു. അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും ഓരോന്നായി കാണിച്ചു തന്നപ്പോൾ ഞാൻ ചിന്തിച്ചത് ഇഷ്ട വിഭവം ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞ് വഴക്കിടുന്ന..ഡ്രെസ്സിലെ പൂവിന്റെ നിറം മങ്ങിയെന്നു പറഞ്ഞ് അതൊഴിവാക്കുന്ന എന്നെ കുറിച്ചാണ്. ഉമ്മിയുടെ വായിലേക്ക് കഞ്ഞി ഒഴിച്ചു കൊടുക്കുന്നതിനു ഇടയിൽ അവൾ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. മലപ്പുറത്തെ ഒരു നാട്ടിൻപുറത്ത് സമൂഹം കള്ളനെന്നു ഓമനപേരിട്ടു വിളിച്ച ഒരുപ്പയുടെ മകളായി ജനനം..സ്നേഹനിധിയായ ഉമ്മാക്ക് മുഖവും ശരീരവും വികൃതമായി മാറുന്ന മാറാവ്യാധി പിടിപെട്ടപ്പോൾ ജനിപ്പിച്ച അച്ഛൻ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. നാട്ടുകാരുടെ സഹായത്തോടെ ആയിരുന്നു പിന്നീട് ജീവിതം.പഠിക്കാൻ മിടുക്കി.. ആ ഇടക്ക് ക്ലാസ്സിലെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ ഉമ്മയെ കാണാൻ വീട്ടിൽ വരികയും ക്ലാസ്സിൽ ചെന്ന് മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ വെച്ച് “‘അവളുടെ ഉമ്മയുടെ മുഖം ഒരു മൃഗത്തെ പോലെയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ആക്ഷേപിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ വേദന കൊണ്ടെത്തിച്ചത് പഠനം നിർത്തുന്നതിലേക്ക് ആയിരുന്നു. പഠനം പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നറിഞ്ഞ അയൽവാസിയായ രവി സാർ എന്നെയും കുടുംബത്തെയും പിന്നീട് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വരികയായിരുന്നു.. എന്നെ ദത്തു പുത്രിയാക്കിയതോടൊപ്പം എന്റെ ഉമ്മയുടെ ചികിത്സ ചിലവും കൂടി അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുത്തപ്പോൾ അദ്ദേഹം എനിക്ക് ദൈവതുല്യനായ ഗുരുവായി..

ചുരുങ്ങിയ വരിയിൽ അവളുടെ വലിയ ജീവിതം എനിക്ക് മുൻപിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളിലൂടെ ഞാൻ മറ്റൊരു ലോകത്തെത്തി. ഉമ്മയോട് സലാം ചൊല്ലി വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ ചിന്തകൾ പലതും ആയിരുന്നു.. കർക്കഷക്കാരനായ രവി സാർ അവൾക്കു ദൈവ തുല്യൻ ആയപ്പോൾ ഞാൻ ഉൾക്കൊണ്ട പാഠം ഒരദ്യാപകൻ ആണ് ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ ആദ്യ പാഠപുസ്തകം ആകേണ്ടതു എന്നായിരുന്നു.. ദിവസം കഴിയും തോറും അവളോടുള്ള ഇഷ്ടവും ബഹുമാനവും കൂടി.. എനിക്ക് മാത്രമല്ല എന്റെ വീട്ടുകാർക്കും…വർഷങ്ങൾ പലതും കഴിഞ്ഞു.. ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിന്റെ ആഴവും കൂടി..എന്റെ വീട്ടിലെ ഒരംഗമായി അവളും മാറി..ഞാൻ കഴിക്കുന്ന മിട്ടായിയുടെ പാതി അവകാശി അവൾ ആയിരുന്നു..എനിക്ക് പുതുതായി എന്തെടുത്താലും കൂടെ അവൾക്കും എടുക്കാൻ ഉപ്പ മറന്നില്ല.. എനിക്കവൾ സഹോദരിയും ഉമ്മക്കും ഉപ്പക്കും അവൾ മകളുമായി മാറിയപ്പോൾ ഇക്കാക്കയുടെ മനസ്സിൽ അവളെ നല്ലപാതി ആക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവും ഉടലെടുത്തു. എന്റെ പിന്തുണയോടെ ഇക്ക പല തവണ ആവശ്യം പറഞ്ഞെങ്കിലും നിരാശ മാത്രം ആയിരുന്നു ഫലം.ഉമ്മയെ തനിച്ചാക്കി ഞാൻ മറ്റൊരു ജീവിതവും സുഖവും തേടിപോകില്ല എന്നായിരുന്നു അവളുടെ പക്ഷം.. പക്ഷെ ഉമ്മാക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അവളുടെ ജീവിതം അധികം നീണ്ടു നിന്നില്ല..അസുഖം കൂടി അവർ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങിയപ്പോൾ അനാഥ എന്നൊരു വിളിപ്പേര് കൂടി അവൾക്കു സ്വന്തമായി. ചെറുപ്രായത്തിൽ പിതാവിനാൽ ഉപേക്ഷിക്കപെട്ടവൾ..കള്ളന്റെ മകളെന്ന് പരിഹസിക്കപെട്ടവൾ. സഹതാപത്തിന്റെയും ദാരിദ്രത്തിന്റെയും രുചിയറിഞ്ഞു വളർന്നവൾ ഒടുവിൽ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെയും അനാഥതത്തിന്റെയും വേദന കൂടി അറിഞ്ഞപ്പോൾ വിഷാദ രോഗതിന് അടിമപെടുമെന്നു ഭയന്ന് ഞാനാണ് ഇക്കാക്ക് അവളോടുള്ള താല്പര്യം വീട്ടിൽ അറിയിച്ചത്.

പക്ഷെ മക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ മാതാപിതാക്കൾ സ്വാർത്ഥർ ആകുമെന്ന് ഇവടെയും സത്യമായി..ഒരനാഥ പെണ്ണിനെ മരുമകൾ ആക്കാൻ അവർ ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു.. കൈ നിറയെ സ്ത്രീധനം കൊണ്ട് വരുന്ന മരുമകളെയാണ് അവർക്കും വേണ്ടിയിരുന്നതു. എന്നാൽ സ്നേഹിച്ച പെണ്ണിനെ കൈ ഒഴിയാൻ ഇക്കാക്കയും കൂട്ടുകാരിയെ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഞാനും തയ്യാറായില്ല. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് സ്വബോധം പോലും ഇല്ലാത്ത സമയത്താണ് ഇക്കാക്ക അവൾക്കു മഹർ ചാർത്തിയത് ..മാതാപിതാക്കളുടെ സ്ഥാനത്ത്‌ രവി സാറും കൂടെപിറപ്പായ എന്റെയും സാനിധ്യം മാത്രമേ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. പ്രതീക്ഷച്ചത് പോലെ വീട്ടിൽ അവൾക്കു സ്ഥാനം ഇല്ലായിരുന്നു.അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച് അന്നിറങ്ങിയതാണ് ഇക്കാക്ക.. പിന്നീട് ഒരു വിവരവും ഇല്ലായിരുന്നു.. വർഷങ്ങൾ മാറി വന്നു ഉമ്മയുടെയും ഉപ്പയുടെയും മനസ്സ് മാറി തുടങ്ങി.. അവരെ കണ്ടു പിടിക്കാനുള്ള ഓട്ടമായിരുന്നു പിന്നീട്.. അന്വേഷണം പല വഴിക്കും തിരിഞ്ഞു.എന്റെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ച അന്ന് മുതൽ എനിക്ക് പിന്തുണ നൽകി എന്റെ ഭർത്താവും ഏറെ സഹായിച്ചു.. രവി സാറിനെ അന്വേഷിചിറങ്ങിയപ്പോൾ ചെറിയ ഒരു പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു..പക്ഷെ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു യാത്രയിൽ ആണെന്ന് മാത്രം അറിഞ്ഞു.. ഇന്നിതാ കല്യാണദിവസം വന്നെത്തി..ആളും ബഹളവും കേമമായി കല്യാണം നടക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു കുഞ്ഞു പ്രതീക്ഷയോടെ എന്റെ കണ്ണുകൾ തിരയുന്നത് അനിയത്തിയുടെ ജീവിതത്തിലെ മനോഹരമായ നിമിഷത്തിന് സാക്ഷിയാവാൻ എന്റെ ഇക്കാക്ക സുമിയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് വരുന്നതാണ്.

പക്ഷെ പ്രതീക്ഷ അസ്തമിച്ചു നിറകണ്ണുകളോടെ മഹർ ചാർത്താൻ ഞാൻ കഴുത്ത് നീട്ടാൻ ഒരുങ്ങിയതും എന്റെ ചുമലിൽ കൈ വെച്ചാരോ പറഞ്ഞു “‘മോളെ ബിസ്മി ചൊല്ലാൻ മറക്കല്ലേ “‘ എന്റെ ചെവിയിൽ പ്രകമ്പനo കൊള്ളിച്ച ആ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കയ്യിൽ ഒരു കുഞ്ഞു മാലാഖയുമായി ഇക്കാക്കയുo കൈ നിറയെ സമ്മാനങ്ങളുമായി സുമിയുo രവി സാറും. എന്റെ മുൻപിൽ . “എങ്ങനെയുണ്ട് എന്റെ വിവാഹസമ്മാനം” എന്ന് ചോദിച്ചു എന്റെ ഭർത്താവ് എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ മുൻപിൽ ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു. വിവരങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞ അന്ന് തന്നെ അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചിരുന്നു എന്നും മാഷിന്റെ സഹായത്തോടെ ഇക്കയെ കണ്ടു പിടിച്ചു അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ സുമിയാണ് നിന്നെ ഒന്നും അറിയിക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞതും.. നനഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഭർത്താവിനു നന്ദി അറിയിച്ചു സുമിയെ വാരിപുണർന്നപ്പോൾ എല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും നിന്ന ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഇക്കയുടെ മാലാഖകുഞ്ഞിനെ കോരിയെടുത്തു ഉമ്മ വെക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു

Continue Reading

Writeups

Malayalam Article12 hours ago

പണത്തിനു വേണ്ടി മാതാപിതാക്കളെ തള്ളിക്കളയുന്ന മക്കള്‍ക്ക് മുന്നറിയിപ്പുമായി യുവ അധ്യാപിക [Video]

പണം ഇന്ന് വരും നാളെ പോകും. മാതാപിതാക്കളെ സ്നേഹിക്കാതെ എത്ര പണം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടും ഒര് കാര്യവും ഇല്ല. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ തലമുറ ഇതൊന്നും ചിന്തിക്കാറുപോലുമില്ല. പണത്തിനു...

Malayalam Article4 days ago

പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വന്ന പ്രസവവേദന; ഒടുവിൽ നടുറോഡിൽ വെച്ച് യുവതിക്ക് സംഭവിച്ചത്.. [Video]

ആയിരം ശിശുക്കൾ മരിച്ചാലും ഒരു പശു പോലും മരിക്കാൻ പാടില്ല എന്നതാണ്  ഇന്ത്യയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ ഭരണം.  പ്രസവവേദനയെ തുടർന്ന് എത്തിയ യുവതിക്ക് തന്റെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കേണ്ടി  വന്നത്...

Malayalam Article5 days ago

പൂണൂല് അണിഞ്ഞ് മുസ്ലിം സഹോദരങ്ങൾ, കണ്ണീരണിഞ്ഞ് സാക്ഷിയായി ഒര് ഗ്രാമം

മുസ്ലീം സഹോദരങ്ങള്‍ “പൂണൂല്” അണിഞ്ഞു. മതത്തിന്റെ വേലിക്കെട്ടുകൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞു രണ്ടു മുസ്ലിം സഹോദരന്മാർ പൂണൂലിഞ്ഞു ഹിന്ദു വിശ്വാസ പ്രകാരമുള്ള മന്ദ്രങ്ങള്‍ ചൊല്ലി. നാല് പതിറ്റാണ്ടുകളായി മുസ്ലീം സഹോദരങ്ങളുടെ...

Malayalam Article6 days ago

അച്ഛനും മകളും തമ്മിലുള്ള സ്‌നേഹം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാകില്ല; ബാല

കഴിഞ്ഞ ദിവസം മകള്‍ അവന്തികയ്ക്ക് ഒപ്പം ഓണം ആഘോഷിക്കുന്നതിന്റെ വീഡിയോ ബാല പുറത്തുവിട്ടിരുന്നു. ഇതുവരെ ആഘോഷിച്ചതില്‍ വച്ചേറ്റവും നല്ല ഓണമാണ് ഇത്തവണത്തേത് എന്ന തലക്കെട്ടോടെയാണ് മകള്‍ക്കൊപ്പമുള്ള വീഡിയോ...

Malayalam Article6 days ago

പി.വി സിന്ധുവിനെ വിവാഹം കഴിക്കണം, വിവാഹത്തിന് ആവശ്യമായ ക്രമീകരണങ്ങള്‍ ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ സിന്ധുവിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി വിവാഹം കഴിക്കും

പി.വി സിന്ധുവിനെ വിവാഹം കഴിക്കണം, ഇല്ലെങ്കില്‍ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകും. ബാഡ്മിന്റണ്‍ താരം പി.വി സിന്ധുവിനെ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്ന ആവശ്യവുമായി 70കാരന്‍ രംഗത്തെത്തി. ലോക ബാഡ്മിന്റണ്‍ ചാമ്ബ്യന്‍ പി.വി...

Malayalam Article6 days ago

74ആം വയസിൽ ഇരട്ടകുട്ടികൾക് ജന്മം നൽകിയ മാതാവ് സ്ട്രോക്ക് വന്നു ആശുപത്രിയിൽ..

സെപ്റ്റംബര്‍ അഞ്ചിനു ആന്ധ്ര സ്വദേശികളായ രാജറാവു-മങ്കയമ്മ  ദമ്ബതികള്‍ക്ക് ആണ് ഐ വി എഫ് ചികിത്സയിലൂടെ ഇരട്ട പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ജനിച്ചത്. ഇവരുടെ ജനനത്തോടെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയ...

Tiger Attack Pet Dog Tiger Attack Pet Dog
Malayalam Article6 days ago

പുലി വീട്ടിൽ നിന്നും വളർത്തുനായയെ കടിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് ഓടുന്നു. വീഡിയോ കാണാം.

പുള്ളിപുലി വീട്ടിൽ കെട്ടിയിട്ടിരുന്ന വളർത്തുനായയെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് കടന്നു കളഞ്ഞു. ഷിവമോഗയിലുള്ള തീർത്ഥഹള്ളി ഗ്രാമത്തിൽ ആണ് സംഭവം ഉണ്ടായത്. വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രിയോടെയാണ് പുലി നായയെ പിടികൂടിയത്. മതിൽ ചാടിക്കടന്നു...

Jijo's Robbery Style Jijo's Robbery Style
Malayalam Article6 days ago

അയൽവീടുകളിലെ ചെരുപ്പുകൾ മാറ്റിയിടുന്ന കള്ളൻ; തകർന്നത് നിരവധി ബന്ധങ്ങൾ!

ഒരുപാട് ഹോബികൾ ഉള്ള കള്ളന്മാരെപ്പറ്റി നമ്മൾ ദാരാളം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. മോഷണം നടത്തിയ വീട്ടിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, മോഷണം നടത്തിയത്തിനു ശേഷം കുളിക്കുക തുടങ്ങി നിരവധി ഹോബികൾ...

Malayalam Article6 days ago

പതിനാറാം വയസില്‍ സെസ്‌ന 172 എന്ന ചെറുവിമാനവും പറത്തി റെക്കോര്‍ഡിട്ടു കഴിഞ്ഞു ഈ മലയാളി പെൺകുട്ടി നിലോഫര്‍.

പതിനാറാം വയസില്‍ പൈലറ്റ് ലൈസന്‍സ് സ്വന്തമാക്കി നാടിന് അഭിമാനം, വിമാനം പറത്തുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ മലയാളിയെന്ന റെക്കോര്‍ഡും സ്വന്തം. ഡന്റ് പൈലറ്റ് ലൈസന്‍സ് സ്വന്തമാക്കുന്ന ഏറ്റവും...

Thief Trapped by Phone Call Thief Trapped by Phone Call
Malayalam Article6 days ago

നിങ്ങളുടെ കട തുറന്നു കിടക്കുകയാണ് എന്ന് മോഷണശേഷം ഉടമയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കള്ളൻ മാതൃകയായി!

മോഷണശേഷം ഉടമയെ വിളിച്ചു കട അടയ്ക്കാൻ നിർദേശിച്ച കള്ളൻ കെണിയിലായി. മലപ്പുറത്തിന് സംഭവം അരങ്ങേറിയത്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം അർദ്ധ രാത്രിയിൽ മോഷണം നടത്താനായി കള്ളൻ ബസ് സ്റ്റോപ്പിന്റെ...

Trending

Don`t copy text!