അമ്പതുകളിലെ മലയാള നാടക-ചലച്ചിത്ര ലോകത്ത് തങ്ങളുടേതായ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ചവരാണ് ‘അമ്പലപ്പുഴ സഹോദരിമാർ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മീനാക്ഷിയും രാജമ്മയും. ആലപ്പുഴയിലെ അമ്പലപ്പുഴ പെരുമാമ്പറമ്പ് സ്വദേശിനികളായ ഈ സഹോദരിമാരുടെ കലാജീവിതം മലയാള സിനിമയുടെ ആദ്യകാല ചരിത്രത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ സ്ഥാനമുണ്ട്.
നാടകവേദിയിലെ അരങ്ങേറ്റം
പ്രശസ്തരായ അമ്പലപ്പുഴ സഹോദരന്മാർ എന്ന നാദസ്വര വിദ്വാന്മാരുടെ ശിക്ഷണത്തിൽ ചെറുപ്പം മുതലേ സംഗീതം അഭ്യസിച്ച ശേഷമാണ് ഇരുവരും നാടകത്തിലേക്ക് എത്തുന്നത്. ഓച്ചിറ പരബ്രഹ്മോദയം നടനസഭയുടെ ‘കരുണ’ എന്ന നാടകത്തിലൂടെ മീനാക്ഷിയാണ് ആദ്യം അരങ്ങിലെത്തുന്നത്. പിന്നീട് ഉദയകേരള നാടകസമിതി, പാലാ മണർകാട്ട് കുഞ്ഞിൻ്റെ സമിതി, കലാനിലയം തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ സമിതികളിൽ ഇവർ സജീവമായി. തിക്കുറിശ്ശിയുടെ ‘മായ’, കലാനിലയത്തിൻ്റെ ‘താജ്മഹൽ’, മുൻഷി പരമുപിള്ളയുടെ ‘സുജാത’ തുടങ്ങിയ ജനപ്രിയ നാടകങ്ങളിലെ മീനാക്ഷിയുടെ പ്രകടനങ്ങൾ അവരെ പ്രശസ്തിയിലേക്ക് ഉയർത്തി. മീനാക്ഷി അഭിനയിച്ച മിക്ക നാടകങ്ങളിലും രാജമ്മയും പ്രധാന വേഷങ്ങളിൽ എത്തിയിരുന്നു.
വെള്ളിത്തിരയിലെ രംഗപ്രവേശം
നാടകത്തിലെ പ്രശസ്തിയാണ് ഇരുവർക്കും സിനിമയിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്നത്. അനുജത്തിയായ രാജമ്മയാണ് ആദ്യം സിനിമയിലെത്തുന്നത്. മലയാളത്തിലെ പതിമൂന്നാമത്തെ ചിത്രമായ ‘ചേച്ചി’യിൽ ആറന്മുള പൊന്നമ്മയുടെ അനന്തരവളായ സ്വർണ്ണമ്മയുടെ വേഷം രാജമ്മ ചെയ്തു. മീനാക്ഷിയുടെ സിനിമാ അരങ്ങേറ്റം 1951-ൽ ‘രക്തബന്ധം’ എന്ന സിനിമയിലൂടെയായിരുന്നു. നാടകം സിനിമയാക്കിയപ്പോൾ അതിലെ വില്ലത്തി കഥാപാത്രമായ വാഹിനിയെ മീനാക്ഷി അഭ്രപാളിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.
തുടർന്ന് ‘യാചകൻ’, ‘പ്രേമലേഖ’ (1952), ‘ആത്മസഖി’ (1952), ‘അവകാശി’ (1954), ‘മനസ്സാക്ഷി’ (1954) തുടങ്ങി നിരവധി ചിത്രങ്ങളിൽ ഇരുവരും വേഷമിട്ടു. നീലാ പ്രൊഡക്ഷൻസിൻ്റെ ആദ്യ ചിത്രമായ ‘ആത്മസഖി’യിലെ മീനാക്ഷിയുടെ കല്യാണി എന്ന കഥാപാത്രവും ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. ‘മനസ്സാക്ഷി’യായിരുന്നു മീനാക്ഷിയുടെ അവസാന ചിത്രം.
കലാരംഗത്തുനിന്നുള്ള പിൻവാങ്ങൽ
വിവാഹവും സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിലെ ചില പ്രശ്നങ്ങളും കാരണം മീനാക്ഷിയും രാജമ്മയും അഭിനയരംഗത്തുനിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. മീനാക്ഷി കലാരംഗം പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ച് മകനോടൊപ്പം മദ്രാസിലേക്ക് താമസം മാറ്റി. എന്നാൽ, 12 വർഷത്തെ ഇടവേളയ്ക്ക് ശേഷം രാജമ്മ വീണ്ടും സിനിമയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തി. ‘ഓമന’, ‘സ്നേഹദീപമേ മിഴിതുറക്കൂ’, ‘ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റൽ’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിൽ അവർ വേഷമിട്ടു.
നീണ്ട കലാജീവിതത്തിനു ശേഷവും ഇരുവരും ദുരിതത്തിലായിരുന്നു. 1975-ൽ സംസ്ഥാന സർക്കാർ അവശകലാകാരന്മാർക്ക് പെൻഷൻ ഏർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ മുതൽ മീനാക്ഷിയമ്മയ്ക്ക് അത് ലഭിച്ചുതുടങ്ങി. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം തളർന്ന താനും കുടുംബവും ഈ ധനസഹായം കൊണ്ടാണ് ജീവിച്ചതെന്നത് മീനാക്ഷി ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
മലയാള നാടക-ചലച്ചിത്ര ചരിത്രത്തിന് മറക്കാനാവാത്ത സംഭാവനകൾ നൽകിയ മീനാക്ഷിയും രാജമ്മയും ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിപ്പില്ല.
